Comezamos o curso con tristeza.

Temos que despedir á compañeira Mª Dolores Martínez Tobío, docente no IES Luis Seoane de Pontevedra e responsable da biblioteca escolar do centro. Hai só uns meses que Mª Dolores nos puxo a Salvar Libros por centros de toda Galicia. Salvar os libros que valen a pena, as linguas nas que se escriben eses libros, as bibliotecas nas que se gardan... a memoria dunha mestra que día a día traballou a favor da cultura e a educación.

Este é un documento colaborativo como tantos outros nos que Mª Dolores adoitaba participar co seu habitual entusiasmo. Desgraciadamente convocounos hoxe a súa despedida e pensamos nesta pequena homenaxe que xorde da mesma rede que ela axudou a tecer. Canto tempo e ilusión dedicados a Biblioiris, a súa bitácora vinculada á biblioteca escolar do instituto!  Por iso os nosos blogs lamentan hoxe a súa ausencia. Por iso esta entrada será publicada por moitos outros centros, ademais dos que aquí figuran. Esperamos que este documento saiba representar tamén a tantas persoas que, desde a rede PLAMBE das bibliotecas escolares galegas, desexan expresar o seu pesar e as súas condolencias á familia e amigos da nosa compañeira. Son tantos os centros que a súa relación excede as dimensións deste documento.

Grazas Mª Dolores polas palabras, polas reflexións, polas propostas, polo tempo, polo que fixemos xuntos e que permitirá seguir camiñando pola ruta das bibliotecas escolares.

Cristina Novoa

Pilar Sampedro

Asesoría Bibliotecas Escolares

Imaxe das ligazóns: Rapaza lendo. Gustav Adolf Hennig

A INSOPORTABLE LEVEDADE DAS BIBLIOTECAS ESCOLARES GALEGAS

A INSOPORTABLE LEVEDADE DAS BIBLIOTECAS ESCOLARES GALEGAS
Ante a previsible retirada de formadores específicos no ámbito das bibliotecas escolares no Servizo de Formación do Profesorado, no Centro Autonómico de Formación e Innovación e nos centros de formación e recursos dependentes da Dirección Xeral de Educación, Formación Profesional e Innovación Educativa, segundo o borrador da orde que convocará concurso público de méritos para cubrir postos de persoas directoras e asesoras nestes centros queremos manifestar o seguinte.

Hai proxectos que nacen marcados pola vulnerabilidade e a razón desta circunstancia non ten nada que ver coa falta de rigor ou a pouca entrega das persoas que os poñen en marcha. Máis ben ten que ver co feito de que nacen destinados a nadar contra corrente. Con todo, esa é a principal razón da súa existencia: xorden porque responden a unha necesidade non satisfeita pero compartida por un número crecente de persoas que senten que é posible compartir e facer viable o proxecto xuntos. Así naceu o movemento que cristalizou na iniciativa que todos coñecemos como PLAMBE. De xeito que dende hai algúns anos, esa iniciativa levou o mellor da creatividade e o esforzo de moitos docentes que xenerosamente regalaron o seu tempo e a súa capacidade de formar equipos e ilusionar a outros docentes en centros e centros de toda a nosa comunidade. Xuntos aprendemos a ser rigorosos e esixentes nos nosos proxectos, a crear espazos de aprendizaxe colaborativo, de cambios de estratexia, de achegamento ás novas tecnoloxías, de racionalización na xestión da información. Que ninguén se equivoque: os responsables das bibliotecas escolares non son seres evanescentes perdidos en vanas quimeras que tentan “roubar” horas a materias “importantes” para que o alumnado esmoreza entre mundos de ficción. Nada máis lonxe da realidade. Nun centro onde hai un equipo que xestiona a biblioteca de forma eficaz nótase. Os fondos adquírense con criterio, establécense acordos para xestionar a información, créanse espazos de colaboración e docencia compartida. Non é doado porque a maquinaria educativa ten unhas inercias difíciles de combater. A pesar de todo, estes docentes fórmanse e exercen a súa dura misión en horas non retribuídas, roubadas ás súas familias, ao descanso, ao lecer. Fomos coordinados con rigor e seriedade pola Asesoría de Bibliotecas Escolares pero sempre nos faltou o marco legal axeitado. A nosa misión é dura porque queda moito por definir. Na nosa inxenuidade e boa fe esperabamos conseguir progresivamente tempos e formación para seguir mellorando na nosa función se demostrabamos que eramos rigorosos e eficaces. Os nosos méritos como colectivo son dabondo coñecidos polos nosos gobernantes e acreditados por diferentes administracións e ámbitos a nivel estatal. Os numerosos e constantes premios anuais de boas prácticas concedidos polo Ministerio de Educación y Ciencia non caeron do ceo. Durante todos estes anos a formación recibida foi fundamental para levar a cabo actuacións rigorosas e enfocadas na dirección correcta.
Sabemos das cuantiosas axudas que a Dirección Xeral de Educación, Formación Profesional e Innovación Educativa, destina a outros proxectos, dos incentivos para a elaboración de contidos dixitais por parte das empresas editoriais, entre outras iniciativas. Non sería tamén interesante fomentar a produción de materiais propios e promover desde cada centro a estandarización de procedementos que axuden a xestionar a información entre o noso alumnado sen confiar todo a eses materiais externos que proceden da industria editorial, por valiosos que poidan ser? Por que non seguir aproveitando a experiencia e valía dos equipos das bibliotecas escolares nestes cometidos?. O noso empeño sempre foi crear nos centros pequenos focos que tentan estender esas boas prácticas de innovación e excelencia. Non entendemos este novo e repentino xiro na política de formación desta Dirección Xeral. Non nos parece xusto posto que, podemos dicir honestamente que, pola nosa banda, cumprimos con fartura. Ao desmantelar as estruturas que nos sosteñen o deterioro será proporcional ao entusiasmo e o esforzo investidos: inmenso e imparable. Algúns lembramos como o noso Conselleiro lanzou un bico ao aire ao despedirse dos asistentes aos últimos encontros despois dunhas entusiastas palabras de eloxio polos éxitos logrados polas bibliotecas escolares galegas a nivel estatal. Onde quedou ese entusiamo? Que interpretación debemos facer? O noso país pode permitirse tirar pola borda todo este traballo? E nós?. En que situación quedaremos agora diante das nosas comunidades educativas se despois de tanta insistencia é a propria Consellería a que nos invisibiliza?.

SALVANDO....A FALA de Manuel María

A FALA

O idioma é a chave
coa que abrimos o mundo:
o salouco maís fleve,
o pensar máis profundo.

O idioma é a vida,
o coitelo da dor,
o marmurio do vento,
a palabra de amor.

O idioma é o tempo,
é a voz dos avós
e ese breve ronsal
que deixaremos nós.

O idioma é un herdo
patrimonio do povo
máxicamente vello
eternamente novo.

O idioma é a patria
a esencia máis nosa
a creación común
meirande e poderosa.

O idioma é a forza
que nos xungue e sostén.
¡Si perdemos a fala
non seremos ninguén!

O idioma é o amor
o latexo, a verdade
a fonte da que agroma
a máis forte irmandade.

Renunciar ó idioma
é ser mudo e morrer
¡Precisamos a lingua
se queremos vencer!

Gustaríame salvar este POEMA porque .... fala do noso, da nosa identidade, da importancia que ten para nós a nosa lingua, a que herdamos dos nosos avós. A nosa lingua é a máis valiosa chave para abrir e descubrir o mundo e a vida...

SALVA UN LIBRO

"Ao primeiro nin sequera estaba seguro de que se tratase dunha boa idea. Ocorréuseme mentres contemplaba ese papeis con anuncios de todo tipo que a xente pega nos lugares máis frecuentados[…] É doado distinguilos, pois pola parte de abaixo a folla sempre está recortada formando tiras onde aparece o teléfono ó que hai que chamar […]
Así que entra dentro da lóxica que se me ocorrese algo parecido cando volvín atopar un deses libros que me alborotan o corazón e me devolven a alegría de vivir. Ao rematalo, asaltoume de novo o desexo que sempre sentín neses casos: telefonar aos amigos, saír a berrar no medio da rúa, proclamalo a todo o mundo. Dicirlle á xente que non poden segfuir vivindo sen ler un libro así, hai demasiada beleza nel para ignoralo[…]
Ainda non era ben consciente do que quería facer, cando xa estaba diante do ordenador, copiando as primeiras liñas daquel libro de relatos que me tivera absorbido nos días anteriores […]
Imprimín vinte follas, en papel de cor azul. Despois tiven que recortar a man as tiras da parte inferior; foi un traballo laborioso, pero pagou a pena. Nelas, en vez do número de teléfono, escribín o título do libro e o nome do seu autor…"

Gustaríame salvar este libro porque... Porque nel aparecen dez fermosas historias de amor que son máis que nunca necesarias para sobrevivir día a día. E sobre todo un fermosísimo conto titulado UN RÍO DE PALABRAS que é un dos mellores convites á lectura que se pode facer…

SALVANDO LIBROS

SALVANDO LIBROS Que libro salvarías ti?

Open publication - Free publishing - More biblioteca

Esta exposición xorde dun traballo colaborativo entre 96 bibliotecas escolares galegas e pretende ser unha chamada de atención sobre a importancia de apreciar, coidar e manter o noso patrimonio cultural escrito. Pretendemos difundir a idea de que é imposible destruír os libros e os valores que neles se transmiten se somos quen de conseguir que formen parte de nós para sempre.
Esta actividade foi coordinada por Sabela da Escola Unitaria de Vide e Mª Dolores do IES Luís Seoane, que se encargaron da recolleita de todos os materiais...
Grazas tamén a Jaime Eizaguirre Santillán, ex-alumno do IES Sánchez Cantón, que deseñou estes carteis tan fermosos e orixinais para facer posible a actividade.

Aquí podemos ver unha escolma de libros salvados nalgúns dos centros de Primaria e Secundaria que participamos, así como de algunhas persoas relacionadas co mundo das letras e da cultura...

Open publication - Free publishing - More biblioteca

Open publication - Free publishing - More carteles

LOIS PEREIRO

Aquí podedes ver unha presentación en power point feita por Elvira Roiz do IES Concepción Arenal de Ferrol sobre o poeta monfortino lois Pereiro, ao que se adica o Dia das Letras Galegas neste ano...

LoisPereiro1_Intro

View more presentations or Upload your own.

LoisPereiro2_Monforte

View more presentations or Upload your own.

LoisPereiro3_Madrid

View more presentations or Upload your own.

LoisPereiro4_Coru1

View more presentations or Upload your own.

LoisPereiro5_Coru2

View more presentations or Upload your own.

EU FALO GALEGO....

No IES Fontem Albei de Fonsagrada fixeron este estupendo vídeo co que gañaron o Concurso do Correlingua 2011. Parabéns polo voso traballo.

EL SEÑOR IBRAHIM Y LAS FLORES DEL CORÁN

Seguro que despois de ler o libro quedáchedes con ganas de máis... Pois aquí tedes un aperitivo de dous traballos que se fixeron sobre esta novela, unha película e unha obra de teatro. A película foi merecedora do Globo de Ouro no festival de Berlín conta cunha maxistral interpretación de Omar Shariff, que encarna ao Señor Ibrahim.

O CARTEIRO DE BAGDAD de Marcos Calveiro

O libro que escollimos no mes de Abril para ler e compartir no Club de lectura de 1º e 2º de ESO é O CARTEIRO DE BAGDAD de Marcos Calveiro. Trátase dunha novela que se desenvolve durante a guerr, en Bagdad e na que o protagonista é Ibrahim, un neno de 11 anos, que terá que levar unha carta ao seu destino.
Mostrámosvos a presentación que se fixo con ocasión da presentación da traducción da novela ao español:

EL SEÑOR IBRAHIM Y LAS FLORES DEL CORÁN

O libro que escollimos para o mes de abril no Club de lectura de 3º e 4º de ESO ten poucas páxinas, pero moita beleza. Trátase de EL SEÑOR IBRAHIM Y LAS FLORES DEL CORÁN de Eric Enmanuel Schmitt, unha novela breve na que se nos conta a historia de Momó, un neno xudeu de trece anos que vive co seu pai en París, na rúa Azul. Nesa mesma rúa ten a súa tenda de comestibles o señor Ibrahim, un árabe co que Momó comeza unha relación moi especial que levará a ambos a decubrir a amizade, a beleza da diferencia e o cariño que fará cambiar de forma radical as súas vidas.

HOMENAXE A XOSÉ NEIRA VILAS

o venres día 1 de abril fomos convidados a participar na homenaxe que se lle fixo a Xosé Neira Vilas na Biblioteca González-Garcés na Coruña. Tamén estaban alumnos e alumnas do CEIP Salgado Torres, que fixeron este vídeo que vos mostramos.
Grazas a Rosa por esta lembranza tan fermosa.

GÚSTAME LER